Opisy ryb
Polish Chinese (Traditional) Czech Danish English French German Greek Hungarian Indonesian Irish Italian Norwegian Portuguese Russian Spanish Swedish
Polish Afrikaans Albanian Arabic Armenian Azerbaijani Basque Belarusian Bulgarian Catalan Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Filipino Finnish French Galician Georgian German Greek Haitian Creole Hebrew Hindi Hungarian Icelandic Indonesian Irish Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Macedonian Malay Maltese Norwegian Persian Portuguese Romanian Russian Serbian Slovak Slovenian Spanish Swahili Swedish Thai Turkish Ukrainian Urdu Vietnamese Welsh Yiddish

Rodzina:

Kąsaczowate Characidae

Pochodzenie:

Ameryka południowa, Surinam, Gujana.

Wielkość:

Samiec do 3,5 cm długości.

Dymorfizm płciowy:

Samica pełniejsza w partii brzusznej w porównaniu do samca, który też jest żywiej od niej ubarwiony.

Akwarium:

Minimum 40 cm długosci, niezbyt jaskrawo oświetlone. Miejscami gęsto obsadzone roślinnością, wskazane rośliny pływające rozpraszające oświetlenie a także drobnopierzaste. W środku akwarium pozostawiona przestrzeń do pływania. Wskazane takie umiejscowienie akwarium, by przez niewielką część dnia było oświetlone bepośrednio przez promienie słoneczne. Woda filtrowana przez torf, wolna od zanieczyszczeń, o temperaturze 24-26 C, pH 6,0-7,5, miękka do średnio twardej.

Rozmnażanie:

Akwarium tarliskowe powinno być niewielkie i zacienione. Poziom bardzo miękkiej, lekko kwaśnej i idealnie czystej wody około 10 centymetrów, temperatura 26-28 C. Na substrat do złożenia ikry najlepiej nadaje się pęczek mchu jawajskiego. Tarlaki pożerają ikrę, należy więc użyć rusztu ikrowego o niewielkich szczelinach. Parę po tarle należy odłowić. Pływający wylęg wymaga przez dłuższy czas najdrobniejszego pokarmu (np. pierwotniaków).

Pokarm:

Wszystkożerne - wszelkie pokarmy sztuczne, larwy owadów (np. oczlik, dafnia). Ze względu na niewielki otwór gębowy pokarm powinien być drobny.

Charakterystyka ogólna:

Łagodna i towarzyska, czasem "nieśmiała", najczęściej przebywa w środkowej i górnej strefie akwarium. Chętnie przebywa między drobnopierzastymi roślinami, gdzie kryje się zawsze po żerowaniu. Nadaje się do akwarium towarzyskiego z gatunkami o podobnej wielkości i usposobieniu. Najlepiej hodować gromadkę kilku osobników. Nie powinna być łączona z dużymi, agresywnymi i polującymi na mniejsze ryby gatunkami. Nie jest rybą dla początkujących akwarystów. Ciało wydłużone, grzbiet koloru szaro-oliwkowego, boki i spód ciała srebrzysty z żółtawym bądź błękitnym odcieniem. Wzdłuż ciała ciągną się trzy czarne pasy. Na płetwach: grzbietowej, odbytowej i brzusznych czerwone plamy.

Źródła:

Magazyn Akwarium

Atlas Ryb Akwariowych - Wally Kahl, Burkard Kahl, Dieter Vogt.

Autor artykułu
Marcin Łuczak

© Akwarysta.EU 2014 - 2022

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie całości, lub części zamieszczonych materiałów zabronione!