Choroby
Polish Chinese (Traditional) Czech Danish English French German Greek Hungarian Indonesian Irish Italian Norwegian Portuguese Russian Spanish Swedish
Polish Afrikaans Albanian Arabic Armenian Azerbaijani Basque Belarusian Bulgarian Catalan Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Filipino Finnish French Galician Georgian German Greek Haitian Creole Hebrew Hindi Hungarian Icelandic Indonesian Irish Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Macedonian Malay Maltese Norwegian Persian Portuguese Romanian Russian Serbian Slovak Slovenian Spanish Swahili Swedish Thai Turkish Ukrainian Urdu Vietnamese Welsh Yiddish

Rodzaj:

Choroba wywołana wiciowcami.

Symptomy:

Niektóre gatunki wiciowców przystosowane są do życia w jelitach ryb. Żyją one tam, żywiąc się strawionym przez ryby pokarmem. Dla wielu gatunków ryb nie jest to szkodliwe, a ich samopoczucie nie pogarsza się nawet przy silnym ataku. Inne gatunki w przypadku zaatakowania pasożytem wykazują wyraźne objawy chorobowe. W przypadku wielu gatunków pielęgnic dochodzi do wystąpienia objawów chorobowych, gdy zostaną zainfekowane wiciowcami jelitowymi w połączeniu z innymi czynnikami osłabiającymi organizm, jak nieprawidłowe żywienie, niedobór składników mineralnych, niedobór witamin lub sytuacje stresowe. Ubarwienie ryb ciemnieje, stają się one strachliwe i cierpią na brak apetytu. Wiciowce jelitowe rozmnażają się szczególnie dobrze przy nieodpowiednim i ubogim w substancje balastowe pożywieniu. Tym samym karmienie mięsem zwierząt ciepłokrwistych prowadzi się do szybkiego mnożenia się tych wiciowców. W przypadku ekstremalnych ataków zwierzęta chudną, a obrzeża ich płetwy ulegają postrzępieniu. Powodem tego jest niedobór substancji odżywczych, witamin i minerałów, gdyż pobierane są one przez wiciowce w jelicie i nie dostarczane organizmowi ryby. Większość gatunków ryb nie przystosowała się w toku swojej ewolucji do trawienia mięsa zwierząt ciepłokrwistych. Ich układ pokarmowy zoptymalizowany jest do trawienia organizmów wodnych. Dlatego też białka i tłuszcze z mięsa zwierząt ciepłokrwistych nie ulegają wystarczającemu strawieniu. Niestrawione białka służą wiciowcom i bakteriom jako źródło pożywienia. W kale znajduje się jeszcze wiele niestrawionego białka, które prowadzi do rozmnożenia się bakterii w wodzie, zanieczyszczenia filtra i szybkiego wzrostu zawartości azotanu.

Środki zapobiegawcze:

Właściwe i zróżnicowane żywienie przy pomocy karm markowych firm zapobiega rozmnożeniu się wiciowców jelitowych. Ich składniki są w optymalny sposób przystosowane do żywienia ryb i ulegają całkowitemu strawieniu. Podczas długofalowych badań wiele stad zaatakowanych ryb dyskowców zostało w bezstresowych warunkach i przy zachowaniu optymalnego żywienia wyhodowanych bez podawania żadnych preparatów leczniczych. Ryby wzrastały prawidłowo, a tarło następowało po osiągnięciu dojrzałości płciowej w wieku między dziesiątym a dwunastym miesiącem. Nie miały one żadnych trudności przy zwalczaniu mnożących się w jelitach wiciowców w oparciu o własny system immunologiczny. Chorobę można leczyć preparatami SERA baktopur direct lub SERA bakto Tabs. Substancja czynna zwalcza bakterie i redukuje liczbę wiciowców. Długotrwały efekt można osiągnąć jednak dopiero wówczas, gdy zmieni się pożywienie i poprawi warunki hodowli.

Cykl rozwojowy:

Brak opisu.

Uwagi:

Najczęściej jelita zaatakowanych ryb są zainfekowane nie tylko przez wiciowce lecz również przez różne rodzaje bakterii. Jeśli ryby są zestresowane, ich system obrony ulega osłabieniu, umożliwiając pasożytom masowe mnożenie się. W następstwie tego samopoczucie ryb pogarsza się i wydają one biały kał.

Autor artykułu
Marcin Łuczak

© Akwarysta.EU 2014 - 2022

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie całości, lub części zamieszczonych materiałów zabronione!